28 χρόνια αγαπώ... να πληγώνω!



Σήμερα που είναι τα γενέθλειά μου, κάνω δώρο στον εαυτό μου αυτήν την ερώτηση:

"Have you ever really love o woman?"
Bryan Adams






Συνειδητοποιώ, ότι η απάντηση τείνει να έχει μάλλον αρνητικό πρόσημο... Συνεπώς, δεν νομίζω να ξανακάνω εύκολα σχέση με γυναίκα. Όχι, φυσικά γιατί προτιμώ τους άνδρες, αλλά γιατί δεν αντέχω να πληγώνω για μια ακόμα φορά, γυναίκα... Δεν αντέχω να νοιώθω τα δάκρυά της... Δεν αντέχω να ξέρω ότι μου έδωσε τα πάντα από τη ζωή της -την ίδια τη ζωή της πιο σωστά- και εγώ να συρρικνώνομαι στην ασυνείδητη εγωτικότητά μου... Δεν αντέχω άλλο να μου αφιερώνουν κάποια πλάσματα αυτό το τραγούδι και εγώ να μην έχω να τους απαντήσω κάτι που θέλουν τόσο πολύ να ακούσουν...


28 χρόνια πέρασαν και έφτασα εκεί από όπου ξεκίνησα: στη μοναχική αρχή...


Τρελή πρόοδος, μιλάμε! Μπράβο μου.








4 σχόλια:

Third Stone From The Sun είπε...

Χρόνια πολλά βρε μολαϊτη ερωτύλε. Αλλά έτσι είστε εσείς από τα εξωτικά νησιά Molaui! Ότι επιθυμείς!

astromonos είπε...

Ευχαριστώ φίλε! Να είσαι καλά! Και εσύ ό,τι καλύτερο.

Ανώνυμος είπε...

Ε όχι και ασυνείδητη, ρε φίλε, μια χαρά συνειδητή εγωισμάρα έχεις. Γιατί όταν έχεις συνειδητοποιήσει πως οι ικανότητες σου περιορίζονται στις νοητικές και στις συναισθηματικές αγγίζεις με προσπάθεια τη βάση, τότε δεν επιδιώκεις τις σχέσεις, πέρα από τα περιστασιακά (ξε)καρφώματα … Αφού δεν αισθάνεσαι, τι στο καλό δημιουργείς σχέσεις με μια κοπέλα, μόνο και μόνο για να της πεις μετά από λίγο “συγνώμη λάθος”. Το λες και ο ίδιος. Μήπως είναι καιρός να αρχίσεις να σβήνεις τα κεράκια σιγά σιγά της εγωιστικής σου υπαρξιακής τούρτας? Για να μην χαλάς και την όρεξη μας …

astromonos είπε...

Αγαπητέ Ανώνυμε,

Σπεύδω να σου πω πως δεν επιθυμώ να χαλάσω την όρεξη κανενός. Τι όφελος θα είχα; (συνειδητή εγωισμάρα, λέγεται αυτό;)

Όσο για αυτά που λες όμως:

1. ''Ε όχι και ασυνείδητη, ρε φίλε, μια χαρά συνειδητή εγωισμάρα έχεις. ''

Η συνειδητή εγωισμάρα, πριν γίνει συνειδητή, είναι ακόμα ασυνείδητη. Και μιλάω για αυτήν ακριβώς τη διαδικασία, όπου κάτι το οποίο δεν βλέπουμε και δεν αντιλαμβανόμαστε αρχικά (δεν συνειδητοποιούμε δηλαδή, κοινώς είναι α-συνείδητο), εμφανίζεται μπροστά μας και μας φέρνει τα πάνω κάτω, ξεμπροστιάζοντας τον εαυτό που πιστεύαμε ότι είχαμε. Αν δεν σου 'χει τύχει ποτέ αυτό, που εύχομαι να μην σου τύχει, τότε μεγάλε είσαι από εκείνους τους... ασυνείδητους, πράγμα σπάνιο για άνθρωπο, όπως μας πληροφορεί η ανθρώπινη ψυχολογία από εποχής Freud ακόμα, που έχουν βρει ποιοί είναι. Μπράβο λοιπόν, που δεν έχεις πάρε δώσε με το Ασυνείδητο, αυτό είναι Ευτυχία.

2. ''Γιατί όταν έχεις συνειδητοποιήσει πως οι ικανότητες σου περιορίζονται στις νοητικές και στις συναισθηματικές αγγίζεις με προσπάθεια τη βάση''

Κάποιος που συνειδητοποιεί ότι αγγίζει με προσπάθεια τη βάση, αν σε άκουγε να του έλεγες αυτά, θα αποθαρρυνόταν και θα σταματούσε κάθε προσπάθεια να γίνει καλύτερος, αντί να παλέψει μέσα του να βελτιωθεί με τη συνεχή εξάσκηση (practice makes perfect λένε οι Αμερικάνοι, που θέλουμε να τους μοιάσουμε σε όλα). Δεν φαντάζομαι λοιπόν να είσαι εκπαιδευτικός, γιατί τότε καήκανε τα παιδάκια μας... Και κάτι ακόμα επ' αυτού: σημασία δεν έχει μια στιγμιαία και φωτογραφικού τύπου βαθμολόγηση κάποιου (κάτι που κατά κόρον κάνει η ελληνική κοινωνία), αλλά βαθμολόγηση της απόστασης που έχει διανύσει από την έναρξη της προσπάθειάς του. Κοινώς, αυτός που αγγίζει με ιδρώτα το 5 (την παγκόσμια σταθερά), μπορεί να ξεκίνησε από το 0, ενώ κάποιος που παίρνει το 10 μπορεί να έχει ξεκινήσει από το 9. Ποιός έχει κάνει για σένα μεγαλύτερη πρόοδο;

3. ''τότε δεν επιδιώκεις τις σχέσεις, πέρα από τα περιστασιακά (ξε)καρφώματα''
Αυτό που υπάρχει για σένα πέρα από την επιδίωξη της σχέσης, είναι μόνο το (ξε)κάρφωμα; Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτικη ενδιάμεση σκέψη στο συλλογισμό σου; Η άποψη τού να θέλει κανείς να βρει τον εαυτό του, τις ισορροπίες του και τα όριά του ως προς την ανθρώπινη συνύπαρξη, ή ακόμα και να γνωρίσει τον άλλο-διαφορετικό άνθρωπο γενικά, σου λένε ίσως κάτι ή δεν μπορούν με την καμία να χωρέσουν στα στενά όρια της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης που θέτεις;

4. ''Αφού δεν αισθάνεσαι, τι στο καλό δημιουργείς σχέσεις με μια κοπέλα, μόνο και μόνο για να της πεις μετά από λίγο “συγνώμη λάθος”.'' Από πού συμπεραίνεις ότι δεν αισθάνομαι; Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με μένα: κάνω αυτό που αισθάνομαι, για όσο το αισθάνοαμι. Η απάντησή μου λοιπόν στο ερώτημά σου είναι πολύ απλή: δημιουργώ μια σχέση επειδή ακριβώς αισθάνομαι και θέλω να δοκιμάσω τι αισθάνεται και ο άλλος. Όταν όμως πάψω να αισθάνομαι, δεν μπορώ ούτε να προσποιούμαι ότι αισθάνομαι, όπως πολλοί άλλοι, ούτε να συμβιβάζομαι για ζητήματα που δεν αισθάνομαι. Και στο κάτω κάτω, είναι κακό και μεμπτό να πεις 'συγνώμη λάθος'; Εγώ το πίστευα ως έντιμο μέχρι πρότεινος... Ίσως πρέπει λοιπόν να ξενοπηδάω και να απατώ, και συγνώμη να μην ζητώ. Τι λες, δεν θα είναι καλύτερα για όλους;

5. ''Μήπως είναι καιρός να αρχίσεις να σβήνεις τα κεράκια σιγά σιγά της εγωιστικής σου υπαρξιακής τούρτας?''
Αν μου βρεις πώς ο άνθρωπος σταματά να είναι εγωιστής, θα σε παραδεχτώ. Το ψάχνω πολύ καιρό τώρα. Δέχομαι εναγωνίως προτάσεις και συνταγές για δοκιμή.