Τι ενέργεια θα παραδώσεις μωρή ψυχή;;

 

Αυτές τις μέρες μιλούσα στα παιδιά μου σχετικά με το "φυσικό" και το "παρά-φύσει", σχετικά με τη δύναμη της Φύσης και τους "κανόνες λειτουργίας" της, ή αλλιώς τα "αξιώματά" της. Και τα συνέκρινα με τις σημερινές "αφύσικες" κατά την άποψή μου, συμπεριφορές των ανθρώπων, των πιο δύσκολων ζώων της Φύσης...

Και σε αυτό το πλαίσιο, είδαμε με τα παιδιά μου τυχαία το παρακάτω βίντεο:

Φαντάζεστε τί συζήτηση ακολούθησε μετά από αυτό το βίντεο! 

Θα μου πείτε βέβαια, ότι η "Φύση" όπως την αποκαλώ, ενέχει αρκετή βιαιότητα, βαναυσότητα, εγωισμό και αίσθημα επιβίωσης. Περιέχει πυρκαγιές που τελικά ανανεώνουν τη ζωή. Περιέχει πλημμύρες και αέρηδες με καταστροφικές -αλλά και μέσω αυτού, ανανεωτικές- συνέπειες για τα ζωντανά είδη. Σωστά. Αλλά περιέχει και μια ισορροπία που μετά από 3,5 σχεδόν δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης της ζωής φαίνεται ότι διακυβεύεται σήμερα μπρος στην επέλαση του ανισόρροπου  (και ανιστόρητου) ανθρώπου...

Με άλλα λόγια, το "φυσικό" και το "αφύσικο" θα μπορούσε να απλοποιηθεί στην εξής αρχή, με όρους καθαρής ενέργειας:

Το "φυσικό" είναι μια σύγκρουση και κίνηση ενέργειας μεταξύ των εμπλεκομένων μερών (ζωή και ύλη) με κατεύθυνση την αύξηση της απόδοσης της παραγωγικής ενέργειας και της μείωσης της θερμότητας (ως waste energy) και τελικά τη διαρκή κινητικότητα, τη συνεχή δημιουργικότητα, τη ρέουσα αναζήτηση, την πηγαία ανανέωση, την αυτορρύθμιση, τον αυτοέλεγχο, τον αυτοπροσδιορισμό.

Το "αφύσικο" είναι μια σύγκρουση και κίνηση ενέργειας μεταξύ των εμπλεκομένων μερών (ζωή και ύλη) με κατεύθυνση τη μείωση της απόδοσης της παραγωγικής ενέργειας και της αύξησης της θερμότητας (ως waste energy) και τελικά την ακινησία, την απραξία, τη στασιμότητα, την ανικανότητα, την αποβλάκωση, την καθοδήγηση, την αντιγραφή, τον ετεροπροσδιορισμό.

Δυο διαφορετικές κατευθύνσης ενέργειας λοιπόν. Ξέρω ότι οι όροι "φυσικό" και "αφύσικο" είναι συμβατικοί για το μυαλό μας, όπως συμβατική είναι και η πολικότητα του ρεύματος (γιατί δηλαδή ορίσαμε το "+" και το "-" ως τέτοιο, βάσει την κίνηση των ηλεκτρονίων και όχι πχ το αντίθετο...). Άρα, δεν είναι οι λέξεις που προσπαθώ να πω εδώ πέρα, αλλά οι πράξεις... Όλα εκεί φαίνονται αγαπητοί μου (σπάνιοι) φίλοι και περαστικοί αυτού του blog. Στις πράξεις και τις συμπεριφορές μας και όχι στο τι ορίζουμε, αλλά στο τι ζούμε. Στο προς τα πού οργανώνουμε ή σπαταλούμε την ενέργειά μας. Σε ποια κατεύθυνση στρέφεται ο νους μας: στον ουρανό ή στο χώμα...

Η επιλογή δική σας, όπως και των παιδιών μου. Όμως εύχομαι κάποια στιγμή στη ζωή τους τα παιδιά μου να περάσουν από τούτα εδώ τα ηλεκτρονικά μέρη, όταν δεν θα υπάρχω εγώ πια σε τούτον τον πλανήτη και θα έχω γίνει απολύτως και εξολοκλήρου εξαϋλωμένη θερμική ενέργεια και θα έχω ταξιδέψει σε άλλη γη σε άλλα μέρη, και να κάνουν μια μικρή στάση να αναλογιστούν: "τι ενέργεια θα παραδώσεις μωρή ψυχή πίσω στο σύμπαν που σε γέννησε";;;