Κάτι παρόμοιο πρέπει να είπε και ο Σίσυφος πριν φυλακίσει τον θάνατο, προβλέποντας ίσως ότι ο ίδιος θα οδηγείτο στην αιώνια φυλακή του... Αλλά το έκανε!
"...Είμαι αποφασισμένος να πάω και φυλακή, αλλά αρνούμαι να κρύψω την αλήθεια, να μη ξεσκεπάσω την σκευωρία. Το οφείλω στη συνείδησή μου, το οφείλω στην ιστορία. Δεν με ενδιαφέρουν τα πρόσωπα και οι σκοπιμότητες. Δεν μπορώ να ζήσω μια ζωή με το βάρος ότι δεν έκαμα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να σώσω δυο αθώους. Θέλω να κοιτάζω τα δυο μου παιδιά στα μάτια χωρίς να ντρέπομαι. Άλλοι ίσως μπορούν. [...] Προτιμώ να πεθάνω, παρά να προδώσω τις ιδέες μου. Ο κύβος ερρίφθη."
(απόσπασμα χωρίς άδεια αναδημοσίευσης από το εκπληκτικό τελευταίο βιβλίο του Θεόδωρου Δημοσθ. Παναγόπουλου "Ο φυλακσιμένος του Ιτς Καλέ" σελ. 523, εκδ. ΕΝΑΛΙΟΣ, 2018)
Και έρχεται στα «De Officiis» (Περί Καθηκόντων), Βιβλίο Α΄, ο Κικέρων να μας γράψει:
«Qui non prohibet iniuriam, si potest, iubet.»
Δηλαδή,
"Εκείνος που, ενώ μπορεί, δεν εμποδίζει ούτε αντιστέκεται στην αδικία, είναι σαν να διαπράττει ο ίδιος την αδικία."
Άντε πες τώρα σε όλους εκείνους τους Σίσυφους ομάδος 3 (εκείνους που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο και είναι διατεθιμένοι να θυσιάσουν και τη ζωή τους για τις ιδέες τους) ότι έχουν άδικο...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου