Ερωτήσεις. Πολλές ερωτήσεις.
Wabi-Sabi: perfectly imperfect!
Φτάνει το κάτωθι απόσπασμα σε μήνυμα στο κινητό μου, από συνάδελφο που προσπαθεί κάτι να μου πει:
Πανανθρώπινες αξίες
Μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο απάτη, ψευτιά, αναλγησία και κοροϊδία,τι να πει ένας πατέρας στα παιδιά του για να τα προστατεύσει από τη σαπίλα;
Αν κάποτε, τύχει και διαβάσουν όλα αυτά που έχω γράψει σε αυτό το blog τα παιδιά μου, ελπίζω να αντιληφθούν την προσπάθειά μου να διασώσω ό,τι θεωρώ άξιο λόγου και πράξης, ή τουλάχιστον δείγματα αυτών.
Το μυαλό μου πάει σε πανανθρώπινες αξίες.
Κάποιες από αυτές τις συνέθεσε και τις έπλεξε πρώτος, ο παππούς Ιπποκράτης:
"Όπου υπάρχει αγάπη για την Ιατρική, υπάρχει αγάπη και για τον Άνθρωπο".
"Όπου υπάρχει αγάπη για τον Άνθρωπο, υπάρχει αγάπη και για την Τέχνη".
"Είναι αδύνατον να ξέρει την Ιατρική αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο Άνθρωπος".
Δείτε τον θαυμαστό τρόπο που πλέκονται Ιατρική, Άνθρωπος, Τέχνη και Επιστήμη...
Μακάρι να μπορούσα να πλέξω όλα αυτά τα νοήματα και να ντύσω μαζί την ψυχή των παιδιών μου.
ΑΝ υπάρχουν ακόμα ΕΝ-πνεύσεις...
Όταν θυμώνεις, μπορείς να κάνεις κάτι... βίδες!
ή
Όταν θυμώνεις, μπορείς να κάνεις κάτι... από βίδες!! (και να ηρεμήσεις, καθώς η δημιουργικότητα πάντα σε ηρεμεί, ειδικά αν έχεις μικρούς βοηθούς με μεγάλη φαντασία...)
Ιδού κάποια αποτελέσματα της στιγμής:
Είναι απίστευτο τι μπορείς να κάνεις με ελάχιστα υλικά που τυχαία βρίσκεις δεξιά και αριστερά, αλλά με πληθώρα πνευματικά...
Μπορείς να δημιουργήσεις και να ζωντανέψεις έναν ολάκερο νέο κόσμο που μέχρι πριν ήταν μπροστά στα μάτια μας, αλλά κάπου σε άλλη διάσταση, αδύνατον να τη δούμε με συμβατικά μάτια. Θέλει παιδική ψυχούλα και γονεϊκή μέριμνα να ζωντανεύουν όμορφοι κόσμοι τριγύρω μας.
Είναι ευθύνη μας η ανακάλυψη-αποκάλυψη της ομορφιάς γύρω μας.
Είναι ευθύνη μας η δημιουργία.
Ας την προστατεύσουμε, για να την εμπνεύσουμε.
ΑΝ υπάρχουν ακόμα ΑΝ-θρωποι
Ήταν 3/4/2018 όταν έγραφα μια ανάρτηση για το μέλλον των παιδιών μας, με αφορμή ένα κείμενο του Λεϊμονή Κώστα.
Τότε,
ως "αποτύπωμα από-τίποτα" μιας από τις πιο όμορφες μέρες της ζωής
μου, χαράσσοντας γραμμές πάνω σε έναν tabula rasa (αγραφο πίνακα) μιας παιδικής ψυχής, είχα
ανεβάσει μια φωτογραφία:
Χθες, σχεδόν 5 χρόνια μετά, βλέποντας αυτήν την ψυχή να ομορφαίνει τον κόσμο
γύρω της (έστω κατ' ελάχιστο) και να διορθώνει τους βανδαλισμούς, θεωρώ ότι
αυτή είναι ίσως η ομορφότερη μέρα της ζωής μου. Ανεβάζω
ως "αποτύπωμα από-κάτi", τις ακόλουθες φωτογραφίες:
Ο ερευνητής το μόνο που μπορεί να σου δώσει είναι σκοτούρες
Με αφορμή πρόσφατη συζήτηση, στο ρεβεγιόν των Χριστουγέννων, με φίλτατο συντοπίτη που η μοίρα μας έστειλε να διαμένουμε στον ίδιο ξένο τόπο, συνειδητοποίησα για μια ακόμη φορά τη μέγιστη σύγχηση που επικρατεί στην κοινωνία μας.
Στην κοινωνία μας που είναι πλέον τα περισσότερα (αν όχι όλα) εύκολα. Έτοιμες λύσεις για κάθε περίπτωση. Έτοιμα "ρούχα" που κουμπώνουν ακόμα και στους πιο απαιτητικούς. Έτοιμες απαντήσεις.
Έτοιμες απαντήσεις. Αυτό ακριβώς συνειδητοποίησα ότι είναι η ρίζα της σύγχυσης σήμερα.
Εξηγούμαι.
Όταν ο άνθρωπος συνήθιζε να διερωτάται, ωθούνταν να ψάχνει. Αυτή η ώθηση του προκαλούσε κινητοποίηση. Και αυτή η κινητοποίηση τον έκανε να μην χορταριάζει ούτε στο σώμα ούτε στο νου.
Σήμερα, ο άνθρωπος, απλά χωνεύει απαντήσεις. Κάθε είδους και για κάθε ερώτημα. Απλά καταναλώνει, καταναλώνει, καταναλώνει. Χωρίς να ξέρει τί είναι αυτό που καταναλώνει και κυρίως γιατί. Τελικά καταναλώνει την ευτυχία του και τις ευκαιρίες που του έχουν δωθεί από την ευλοηγμένη ζωή να την πολλαπλασιάσει. Μόνο που έτσι όμως, μετά από τόση άσκοπη και σπάταλη κατανάλωση, ξεχνά το ερώτημα. Ξεχνά, τί να κάνει με τόσες απαντήσεις γύρω του. Ξεχνά το βασικότερο: να διερωτάται. Και έτσι δεν βρίσκει την αντίστοιχη ώθηση. Και μετά χάνει και την κινητοποίηση. Και τελικά βαλτώνει. Στο σώμα και στο νου.
Και απόψε, μετά χαράς και λύπης, βρήκα ότι το έχει περιγράψει εξαιρετικά αυτό που προσπάθησα να σας περιγράψω ανωτέρω, ο Βίλχελμ Ράιχ στο τρέχον βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες (ή νύχτες καλύτερα), το "Άκου, Ανθρωπάκο". Αναμεταδίδω, χωρίς άδεια αναμετάδοσης ή αναδημοσίευσης (η μόνη άδεια που έχω είναι η άδεια ψυχολογία και η άδεια κεφάλα):
"Καταβροχθίζεις την ευτυχία του. Ποτέ δεν απόλαυσες την ευτυχία του με πλήρη ελευθερία, και για αυτό την καταβροχθίζεις λαίμαργα, χωρίς να φροντίσεις να τη διασφαλίσεις. Δεν σε άφησαν ποτέ να μάθεις πώς να φροντίζεις την ευτυχία σου, να την καλλιεργείς όπως ο κηπουρός τα λουλούδια του και ο αγρότης τα σπαρτά του. Οι μεγάλοι ερευνητές και ποιητές και στοχαστές απομακρύνθηκαν από σένα διότι ήθελαν να φροντίσουν την ευτυχία τους. Κοντά σου, Ανθρωπάκο, είναι εύκολο να καταβροχθίσει κανείς την ευτυχία, αλλά δύσκολο να την προστατέψει. [...] Διότι, πρώτον, ο ερευνητής δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει παρά μόνο σκέψεις. Ούτε κέρδη, ούτε υψηλότερες απολαβές, ούτε μονιμότητα και χειστουγεννιάτικο δώρο, ούτε πιο εύκολο τρόπο ζωής. Το μόνο που μπορεί να σου δώσει είναι σκοτούρες, και δεν χρειάζεσαι άλλες σκοτούρες, έχεις ήδη αρκετές".
(σελ. 70 και 71, εκδ. ΜΙΝΩΑΣ, 14η ανατύπωση, μτφ. Αύγουστος Κορτώ, πρόλογος Αρης Δημοκίδης)
Κοιτάξτε τι ώραίο είπε ο Ράιχ: να καλλιεργούμε την ευτυχία όπως ο κηπουρός τα λουλούδια ή ο αγρότης τα σπαρτά του. Να έχουμε υπομονή, να αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε πράμα θέλει την εποχή του, την κατάλληλη θερμοκρασία για να αναπτυχθεί, την περιοχή του, το περιβάλλον του... Αντίθετα, σήμερα, είναι παντού και πάντα τα ίδια. Λες και έχουμε καταργήσει τις εποχές, τις αποστάσεις, τα πλαίσια, τα περιβάλλοντα εργασίας... Λες και ο χρόνος και ο χώρος έγιναν ένα (όχι ότι δεν είναι), αλλά με τη διαφορά ότι σταμάτησαν να λειτουργούν και τελικά έγιναν... κανένα αντί για ένα.
Συμπέρασμα: αυτό το πανάρχαιο "ο Άνθρωπος του ειδέναι ορέγεται φύσει" του Αριστοτέλη, έχει αντικατασταθεί από το "ο Ανθρωπάκος της ηδονής ορέγεται παρα-φύσει", καθώς υπερτρέφεται με τόσα άχρηστα "φαγητά" που έχει πάψει πλέον να ορέγεται του ειδέναι και "έμαθε" να ορέγεται μόνο τη λαίμαργη ηδονή.
Καλή-τερη (από την προηγούμενη) χρονιά να έχουμε.
Η μάπα, η μάσα και τα όπια του λαού. Ή αλλιώς, να είσαι ελεύθερος να γίνεις σκλάβος του καθενός!
Σήμερα, 18 Δεκεμβρίου εδώ στης Κύπρου τα ρηχά νερά, η μέρα είχε αρκετές βουτιές στα βαθιά του νου:
Τελικός Μουντιάλ. Η μπάλα (ή "μάπα") κατά την τοπική διάλεκτο... Πόσο εξουσιάζει διαχρονικά το νου του ανθρώπου αυτή η στρογγυλή θεά! Σήμερα το παγκόσμιο γεγονός της χρονιάς!
Εκλογές Αρχιεπισκοπικές για την ανάδειξη νέου Αρχιεπισκόπου. Με κάλεσμα, ο κλήρος να αποφασίσει. Σε ποσοστό περίπου 30% συμμετοχή, καταμετρούνται ακόμα οι ψήφοι. Η θρησκεία ήταν, είναι και θα παραμείνει διαχρονικά ένας θεσμός εξουσίας πάνω στο νου του ανθρώπου. Ένας θεσμός "μάσας", καθότι είναι πολλά τα 30 αργύρια (που είναι να π)Άρη...
Τέλος εποχής!
"Ο Σκεπτικισμός υποστηρίζει ότι η μάταιη και ανέλπιδη προσπάθεια για την ανακάλυψη της αλήθειας ενώ εκείνη δεν υπάρχει, οδηγεί στη δυστυχία, στην απογοήτευση και στο άγχος. Ο σκεπτικισμός είναι ένα σχολείο ευδαιμονίας, πράγμα που σημαίνει ότι ασχολείται με την πληρότητα και την ευημερία στη ζωή. Κατά τον Πύρρωνα μπορούμε να φτάσουμε στην ευδαιμονία (στην καλή ζωή) μόνο όταν δεν δεσμευόμαστε σε σχέση με ό,τι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε. Ο σοφός είναι εκείνος που αρνείται να πάρει κάποια απόφαση όταν τα πράγματα δεν είναι σαφή. Αυτή η αναστολή της κρίσης στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστή ως εποχή".
(απόσπασμα χωρίς άδεια αναδημοσίευσης από το "Μίνι Φιλοσοφία - Ένα μικρό βιβλίο για μεγάλες ιδέες", του Jonny Thomson, εκδ. Διόπτρα, 2021, σελ 255)
Επιβεβαιώνω από το διαδίκτυο ότι:
ἐποχή, ἡ (ἐπέχω), εμπόδιο, διακοπή, παύση· η Εποχή ενός αστερισμού, δηλ. το σημείο στο οποίο φαίνεται να σταματά την κίνησή του έχοντας φτάσει στο αποκορύφωμα του.Χέρια ψηλά!
Πόσο σπουδαίο είναι να βιώνεις ότι μια στιγμή, ή ένα ίχνος αυτής, επαναλαμβάνεται κάπου στον μακραίωνο χρόνο... και ότι ίσως τα συναισθήματα που βιώνει ένας σύγχρονος πατέρας ομοιάζουν με εκείνα που βίωνε πριν χιλιάδες χρόνια ίσως ένας άλλος πατέρας.
"Χέρια Ψηλά"
Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική, Ερμηνεία: Μιχάλης Χατζηγιάννης
Μόνο για να κατανοούμε
Σήμερα,
που θα είναι η μερική έκλειψη ηλίου,
κάνω, δια στόματος Μαρίς Κιουρή,
ολική έκληση για ηλίου φαεινότερη σκέψη και πράξη:
