Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλκαίος Άλκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλκαίος Άλκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δεν υπάρχει τίποτα πέρα από την αγάπη...

 

Προχτές ο υπεύθυνος της NASA είπε σε μια πρόταση σχετικά με το αγκάλιασμα των 4 αστροναυτών του ARTEMIS II, ότι αν δεν εκπέμπουμε αγάπη προς το σύμπαν, τότε τι κάνουμε ως άνθρωποι;


Το ίδιο νόημα έχει προλάβει ένας καλλιτέχνης (πάντα η τέχνη προηγείται της επιστήμης) να το εκφράσει κάπου στα άδυτα του δικού του σύμπαντος και πρόσφατα ανασύρθηκε από μια παρέα ανθρώπων που και εγώ βρήκα τυχαία και ενθουσιάστηκα μόλις τους άκουσα.


Ακούστε το παρακάτω τραγούδι και αφεθείτε μόνο στην αγάπη... Τι άλλο;


"Το βαλς των ονείρων"

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος

Μουσική: Δημήτρης Καρράς

Ερμηνεία: Μαριάννα Κατσιμίχα, Δημήτρης Μπάκουλης


"...Βρέχει αστέρια κι όνειρα, κάνε μια ευχή..."



Σ-κιφ-τος


Όταν κάποτε τους έχεις όλους δίπλα σου, στο χαλαρό ή πιο αυστηρό, ταυτίζεσαι με τον "Ακροβάτη" των Χαΐνηδων και χαίρεσαι να νιώθεις ότι: "με τον καιρό να είναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς, να μένεις μόνος...". Τότε, δεν είσαι πραγματικά μόνος, απλά, δεν είσαι μαζί με τους υπόλοιπους. Είσαι σκέτο, νέος.

Όταν αργότερα, κανείς δεν είναι δίπλα σου, ούτε στο χαλαρό ούτε στο πιο αυστηρό, τότε νιώθεις πραγματικά μόνος και τα κόκκαλά σου τρίζουν από το ψύχος της μοναξιάς. Είναι τότε, που συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι νέος, αλλά ούτε είσαι μαζί με τους υπόλοιπους. Είσαι στα αρχικά στάδια του γήρατος - όχι του βιολογικού, αλλά του ψυχοκοινωνικού. Και το όποιο γήρας, δεν γίνεται χωρίς κάποια φαρμακευτική υποστήριξη. Τότε, είσαι σκέτο, μόνος,

Οι μεγάλοι καλλιτέχνες αυτής της πλάσης το έχουν ήδη πιάσει το νόημα και το δηλώνουν: η συνειδητοποίηση μόνη της δεν αντέχει τη μοναξιά της, απαιτεί χημική στήριξη ή αυτοφαγία!

"Κιφ"
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Μάριος Τόκας
Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος



...Σε πολιτεία βρέθηκα που `ψαχνα για καιρό
στου ονείρου μου τον χάρτη τον κρυμμένο
πάω να την ψηλαφίσω τρέχω να τη χαρώ
κι αυτή με προσπερνάει με βλέμμα ξένο

Στην αγορά ζωήλατα και ξωτικά πουλιά

και κράχτες που σωσίβια διαλαλούνε
αγόρασα από ένα σε δυο γυμνά παιδιά
κι εκείνα ζαρωμένα μ' απαντούνε:
"Οι δοκιμές μας γέρασαν νωρίς στον κόσμο αυτό
κι αν τόσο θες να κάνεις μια αβαρία
δώσε μας λίγο πράσινο Κιφ Μαροκινό
και θα στο ξεπληρώσει η Ιστορία"...